مـمـابـو

و یلدا
ثانیه های تاریکش را
تیک تاک سکوتم می کند
تا به رخ تنهایی ام کشیده باشد
نبودنت را

این نیز بگذرشکد!

آب زاینده رود در آستانه ی سی و سه پل

امروز برای اصفهانی ها روز خاصی بود و برای من، که بعد از مدت ها می دیدم مردم اطراف ام خوشحال اند و همین خیلی خوشحال ام  می کرد. امروز دوباره زاینده رود آبی شد تا فانوسی را دوتا کند و مردمش، مردمی که یک بهانه ی کوچک را تمنا می کردند برای شاد بودن، برای آخرین بار به زیر سی و سه پل  بروند و شادی کنند، هوار هوار یا هوار یاروم می آید بخوانند، دلم می خواد به اصفهان برگردم زمزمه کنند و یار دبستانی من!
به راستی که قانع شادترانیم!

دردی است غیر مردن، کان را دوا نباشد، از صبح تا به شامگه، از خمره می نخوردن!

دلبر کافرم
آرزوی جهنم ام کی فرا می رسد؟
چه حوری نبودنت زیباست
آن دم که هوسرانان بهشت
دستشانت نمی رسد
گناه کن