مـمـابـو

نمی دانم فیدبک بسوی کودکی اقتضای سن و سالمان است یا پر نشدن لیوان جوانی تشنه ی کودکی مان کرده است. اما هر چه هست این روز ها عجب به قول حافظ پیرانه سر عشق جوانی به سرمان افتاده است.
وقتی در یکی از نمایندگی های سروش دیدمش یکباره ماشین زمان کودکی به سراغم آمد و من شدم همان کودکی که به عشقش از مدرسه می آمد و دست و صورت نشسته میخ کوبش می شد.
“قصه های مجید”. همانی که دیدنش در این هوای دودی بد جوری اکسیژن خالص است.

• شهریور ۲۶م, ۱۳۸۷
• سینما
• بدون نظر
• لینک ثابت